kanski að það sé best að fela bókina áður en þau koma heim svo að þau fara ekki að gera eithvað ósniðugt
P.s. er búinn að hlæja mig máttlausann í tæpan klukku tíma þessi bók er alger snild
Þar ofan í lá soldið merkileg bók, nefnd Sjafnaryndi (kanksi að Sæmi, Fartarin eða aðri meðlim hér í klúbbnum sem eru komnir til ára sinna kannast kanski við hana) en bókinn er víst fyrsta bókinn sem kom út sem blandaði saman bæði myndum og texta um það hvernig má njóta betur ásta og serðingar einsog stendur á bak-kápu bókarinnar. Bókinn er skrifuð af Alex Comfort, M.B., PH. D.
Nú þegar það hefur verið svo mikill umræða hérna á þessum ágæta kork um það hver fengi mest á "smjör á humarinn" þá datt mér í hug að þetta gæti kanski hjálpað þeim seim fá smörið sitt hvítlauks-kryddað
Og mun ég nú bara rita-beint uppúr bókinn
"Konur sem hafa raunverulega lært að njóta kynmaka eru yfirleitt hugfangnar af getnaðarlim samfaranauts sína -- á sama hátt og menn af brjóstum kvenna, vaxtar lagi og angan -- og þær öðlast leikni í að gæla við hann. Kona sem kann þá list að leika við lin er undantekningarlítið góður rekkjunautur"
Alfreð nokkur Berlés ávarpaði nafntogaða konu, sem sat næst honum í matarveizlu, með þessum orðum: "Þetta eru ekki ósnotur brjóst. Hysjum þeim upp og skoðum þau."
Áhrifaríkt er að hnita hringi með tunguni eða reðurhúfuni umhverfis geirvörturnar, nudda bæði brjóstinn mjúklega með báðum höndum, bíta þau laust ig sjúga blíðlega einsog barn.
Bakhlutamök
flest pör reyna einhvern tíman serðingu í endaþarmsopið. Þess eru dæmi að fólk taki upp þann sið, venjulega vegna þess að konuni finnst kynhrifin sterkari en háttbundnum samförum og manninum finst þægilega þröngt um limin. Á Englandi og í sumum fylkjum Bandaríkjana eru slík mök raunar bönnuð með lögum.
Afar sjaldgæft er að kynræn atlot séu varhugaverð en á serðingu í bakrauf eru vissulega annmarkar. Fyrstu tilraun fylgir að jafnaði sársauki sem kann að hverfa þegar framm í sækir en þá sannarlega ekki ef konan þjáist af gyllinæð. Bakhlutamök geta ennfremur valdið meiðslum þar sem sitjandinn var ekki ætlaður til þess arna og þvi þarf maðurinn að vera sérlega gætinn. Bakhlutanauðgun, jafnvel þótt fórnalambið sé fúst, kemur því alls ekki til álita. Ef þið hafið þennan hátt á skúlið þið ekki gera það á undan eða eftir venjulegum samförum. Veirur og ýmsar örverur, sem eiga heima í þörmum en ekki þvagrás mannsins eða leggöngum konunnar, geta valdið slæmu smiti.
Því er þá ekki að leyna að sumir elskundur njóta bakhlutamaka í ríkum mæli, annaðhvort til tilbreytingar eða jafnvel sem venjubundinna atlota og -- eins og við ýjuðum að --- flestum þykir lílega forvitnolegt að reyna þau einu sinni ef þeir grannskoða hug sinn. Menn verða að beita allt öðru innsetningarlagi en við venjulegar samfarir. konan krýpur og drjúpir vel höfði og meðurinn verður að smyrja reðurhúfuna rækilega(með vaselíni eða júgurfeiti: munnvatn nægir ekki). Þrýstu limnum ekki kröftulega inn einsog þú gerir við venjulega serðingu. Stýrðu limnum gætilega að raufini og þrýstu hpnum mjúklega að, hægt en þó sígandi, meðan konan lýtur frammtil að veita honum inn. Í fyrstu vísar hringvöðvinn þér á dyr en eftir stutta stund tekur hann að opnast. Stýrðu likmnum hægt inn, þó ekki nema reðurhúfuni, og njóttu ertingar fremur með því að þrýsta honum að en ýta inn. Gældu við brjóst og sníp konurnar á meðan.
Þið getið þrýst litlum titrara eða smurðum fingri upp í bakrauf annars ykkar eða beggja (sjá bls 205) meðan á venjulegaum mökum stendur. Það blíðubragð er í miklum hávegum haft í frönskum kynlífsbókum. Bakrauf flestra er næm fyrir áreitun og unnt er að auka næmleikann leggi fólk rækt við það. Við drögum þá í efa að æskilegt sé að viðhafa mák á þennan máta nema til að fullnægja stundarlöngunum eða svala forvitni nema þau veiti ykkur mikinn unað og ykkur finnst þið ekki brjóta velsæmi með gjörðum ykkar
Þvílíkir gullmolar
:rollinglaugh::rollinglaugh:
ég myndi " óvart " gleyma setja hana aftur í kassann og sjá viðbrögðin þegar þau sjá bókina
more more !
