bmwkraftur.is

by **Kristjan** » Sat 18. Dec 2004 21:04

Mig langaði að deila þessu ágæta bréfi sem varð á vegi mínum um daginn og mér finnst fyndið. Ég sá þetta á blogg síðu Jóns bróður míns.

Hér kemur bréfið sem er svar við öðru bréfi en það kemur málinu ekkert við.

Veskú:

"Blessaður höfðingi.

Nei, það er alveg ljóst að þessi maður fær ekki inngöngu í
lögregluna. Við fórum í partý til Snorra (sem er orðinn í laginu eins og gamall útselsbrimill) og þar var farið með gamanmál og hlegið mikið og nafn ykkar bræðra kom oft upp og einnig nafn Rilla. Ég vildi að Vífsi færi út í skyrtunni en hann var ekki orðinn nógu fullur þegar við vorum að ræða
það.
'I kvöld var ég boðinn í mat hér í húsi, og í matinn var selakjöt með þverhandarþykku soðnu selspiki. Selspikið er enn að ganga upp í hálsinn á mér og stöðug ógleði hefur steðjað að mér síðan ég kyngdi síðasta bitanum.
Hrólfur var viðstaddur og át ógurlega. Kjötið var eins á litinn eins og gamalt vörubílsdekk og frekar ókræsilegt. Hrólfsi lét það ekki á sig fá og ruddi því ofan í sig. Mér líður eiginlega alveg eins og þegar ég át úldna súrmatinn á Gunnarsstöðum forðum.
Þegar við vorum að bera súrmatinn inn úr búrinu, þurftum við að ganga um hundaganginn þar sem við misstum sultubita sem rúllaði eftir gófinu og var eins og lopahnykill þegar hann loksins stoppaði. Lordinn vildi bara henda sultubitanum en ég sagði að það væri nóg að þurka bara mest af hundahárunum af honum sem við og gerðum. Skemmst er frá ´því að segja að ég fárveiktist og ældi úti á hlaði. Kom þá hundur einn stór og mikill og tók til við að háma í sig æluna. Eitrunaráhrifin voru svo sterk að hundurinn hljóp ýlfrandi upp allan afleggjarann og hefur aldrei fundist aftur. Kunnugir segja að skottið af honum hafi fundist allt sviðið og brunnið við Brúarlandsafleggjarann. Pabbi veiktist líka og ældi á Gunnarsstaðamóunum og vildi alls ekki meiri súrmat sama hvernig ég bauð honum en hanskahólfið var fullt af þessum helvítis óþokka. Þessu fleygði pabbi út úr bílnum með jöfnu millibili alla leið út að Syðri brekkum og segja kunnugir að fundist hafi dauð tófa við hvern bita um vorið. Jæja það var gaman að rifja þetta upp og ég bið fyrir bestu kveðjur til ykkar bræðra"

Ölver