Erfitt að bera þessa 2 saman þar sem þeir eru svo rosalega ólíkir.
Sammála mörgu því sem Fart segir.
Þegar ég settist upp í og keyrði E39 M5 í fyrsta skipti þá var ég alveg blown away, ég elska balansinn í boddy-inu, powerið sem er available á hvaða snúning sem er og soundið í vélinni. Þetta var það skemmtilegasta sem ég hafði keyrt.
Ég var líklega að búast við of miklu þegar ég settist upp í E60 M5 því ég varð fyrir svolitlum vonbrigðum (var líklega að vonast eftir E39 upplifuninni x 2). En þó vöntun á togi á lágum snúning og veseni við að leggja milli tveggja bíla í brekku (oft situation þar sem ég vinn) hafi pirraði mig við E60 þá er þetta sick græja. Hann bara lifnar ekki við nema maður slökkvi á traction control crap-inu og taki á honum fyrir allan peninginn. Hann fílar ekki neitt hálfkák. Og þar liggur svolítið vandamálið frá mínum bæjardyrum séð, þetta er mjög focusaður kappaksturs bíll sem er að reyna vera excecutive bíll líka, en er ekki góður sem slíkur. Ég tók alltaf bíl konunar (Volvo) þegar ég þurfti að skjótast út í búð eða eitthvað smá snatt frekar en E60.
Mig dauðlangar samt í E60 M5 aftur.
Þetta er soldið verið að hugsa upphátt en þessir bílar eiga eiginlega skilið að maður fara í dýpri greiningu á hvernig upplifun þeir skila, en það bíður betri tíma.
kv,
Tombob



