Nokkrir léttir...
Þrjár mýs voru á bar og voru að metast á um hver þeirra væri mesti töffarinn.
Fyrsta músin skellti í sig einu vænu brennivínsskoti og sagði svo:
'Strákar, þessar músagildrur eru hlægilegar. Í hvert sinn sem ég kem að einni slíkri, þá er nú lítið mál fyrir mig að kippa ostinum af.
Svo tek ég nokkrar léttar bekkpessuæfingar með gildrunni á eftir!'
Önnur músin skellti í sig tveimur og sagði svo:
'Músagildrur? Voðalega eru gamaldags. Þessar hátíðnihljóðbylgjur sem mennirnir eru að nota á okkur mýsnar núna hljóma eins og ljúfir tónar í eyrum mínum!'
Þriðja músin þambaði restina úr flöskunni, stóð upp og sagði: 'Jæja, ég ætla heim að ríða kettinum!'
...........................................................................................................
Maður mætti í vinnuna einn morguninn með glóðarauga á báðum. Vinnufélagi spurði hvað hefði eiginlega komið fyrir. Nú ég var að fara upp rúllustigann í Kringlunni í gær á undan mér var kona og ég sá að pilsið hafði skorist inn í boruna. Mér fannst þetta hlyti að vera neyðarlegt fyrir hana svo ég í góðmennsku minni kippti pilsinu út. Hún snarsnéri sér við og gaf mér þetta rokna högg á vangann með töskunni sinni og nú var ég kominn með glóðarauga. Bíddu við sagði félaginn, ekki hefurðu fengið glóðarauga á bæði við þetta
eina högg. Jú bíddu við, ég sá strax að ég hefði hlaupið á mig og gert einhverja fjandans vitleysu rétt einn sprettinn og til að reyna að bæta fyrir það, tróð ég pilsinu aftur inn í skoruna og augnabliki síðar hafði ég fengið annað glóðarauga".
Erfitt að skilja konur!!!!!!
.........................................................................................................
Og svo var það ljóskan sem fékk þennan gífurlega áhuga á dorgveiði.
Hún varð sér út um allan búnað til þess arna, veiðigræjur, borsveif, stól og hvað ekki.
Nú, svo var að skella sér í veiði. Hún kom sér fyrir úti á ísnum, settist á stólinn og fór að bora.
Þá gall við rödd sem sagði: "Hér er enginn fiskur." Henni varð bylt við og leit í kringum sig en sá engan. Hún færði sig um set.
Á nýjum stað kom hún sér fyrir settist á stólinn og fór að bora. Og aftur gall við röddin: " Hér er enginn fiskur."
Aftur tók hún saman græjurnar og færði sig um set. Og sem hún byrjar aftur að bora gellur við röddin: "Hér er enginn fiskur."
Hún lítur í kringum sig, upp í loftið og allt í kring en sér engan.
Hún spyr með titrandi röddu.
"Er..., er þetta Guð?"
"NEI! Þetta er umsjónamaður skautahallarinnar og hér er engan fisk að hafa..."
..........................................................................................................
Reykvíkingur, Akureyingur og Hafnfirðingur voru saman á bar þegar þessari spurningu var kastað fram.
"Afhverju er karlmaðurinn með Kóng á typpinu"
Reykvíkingurinn svaraði: "Það er til að veita manninum meiri ánægju."
Akureyringurinn svaraði: "Nei, nei, nei hann er til að veita konunni meiri ánægju."
"Nei, nei, nei þið hafið báðir rangt fyrir ykkur" Sagði Hafnirðingurinn "Hann er svo að hendin renni ekki af."
Fyrsta músin skellti í sig einu vænu brennivínsskoti og sagði svo:
'Strákar, þessar músagildrur eru hlægilegar. Í hvert sinn sem ég kem að einni slíkri, þá er nú lítið mál fyrir mig að kippa ostinum af.
Svo tek ég nokkrar léttar bekkpessuæfingar með gildrunni á eftir!'
Önnur músin skellti í sig tveimur og sagði svo:
'Músagildrur? Voðalega eru gamaldags. Þessar hátíðnihljóðbylgjur sem mennirnir eru að nota á okkur mýsnar núna hljóma eins og ljúfir tónar í eyrum mínum!'
Þriðja músin þambaði restina úr flöskunni, stóð upp og sagði: 'Jæja, ég ætla heim að ríða kettinum!'
...........................................................................................................
Maður mætti í vinnuna einn morguninn með glóðarauga á báðum. Vinnufélagi spurði hvað hefði eiginlega komið fyrir. Nú ég var að fara upp rúllustigann í Kringlunni í gær á undan mér var kona og ég sá að pilsið hafði skorist inn í boruna. Mér fannst þetta hlyti að vera neyðarlegt fyrir hana svo ég í góðmennsku minni kippti pilsinu út. Hún snarsnéri sér við og gaf mér þetta rokna högg á vangann með töskunni sinni og nú var ég kominn með glóðarauga. Bíddu við sagði félaginn, ekki hefurðu fengið glóðarauga á bæði við þetta
eina högg. Jú bíddu við, ég sá strax að ég hefði hlaupið á mig og gert einhverja fjandans vitleysu rétt einn sprettinn og til að reyna að bæta fyrir það, tróð ég pilsinu aftur inn í skoruna og augnabliki síðar hafði ég fengið annað glóðarauga".
Erfitt að skilja konur!!!!!!
.........................................................................................................
Og svo var það ljóskan sem fékk þennan gífurlega áhuga á dorgveiði.
Hún varð sér út um allan búnað til þess arna, veiðigræjur, borsveif, stól og hvað ekki.
Nú, svo var að skella sér í veiði. Hún kom sér fyrir úti á ísnum, settist á stólinn og fór að bora.
Þá gall við rödd sem sagði: "Hér er enginn fiskur." Henni varð bylt við og leit í kringum sig en sá engan. Hún færði sig um set.
Á nýjum stað kom hún sér fyrir settist á stólinn og fór að bora. Og aftur gall við röddin: " Hér er enginn fiskur."
Aftur tók hún saman græjurnar og færði sig um set. Og sem hún byrjar aftur að bora gellur við röddin: "Hér er enginn fiskur."
Hún lítur í kringum sig, upp í loftið og allt í kring en sér engan.
Hún spyr með titrandi röddu.
"Er..., er þetta Guð?"
"NEI! Þetta er umsjónamaður skautahallarinnar og hér er engan fisk að hafa..."
..........................................................................................................
Reykvíkingur, Akureyingur og Hafnfirðingur voru saman á bar þegar þessari spurningu var kastað fram.
"Afhverju er karlmaðurinn með Kóng á typpinu"
Reykvíkingurinn svaraði: "Það er til að veita manninum meiri ánægju."
Akureyringurinn svaraði: "Nei, nei, nei hann er til að veita konunni meiri ánægju."
"Nei, nei, nei þið hafið báðir rangt fyrir ykkur" Sagði Hafnirðingurinn "Hann er svo að hendin renni ekki af."