AntiTrust wrote:
Ég ætlaði að fara að svara saema, gott að ég las þetta svar fyrst því þetta hefði bara verið copy/paste, takk fyrir shortcuttið Íbbi
En svo ég bæti við, ég hugsa að á endanum, svo fremi sem hann komi ekki á næstu áratugum, verður tala fólks skráð í kirkjur vs óskráð öfug m.v. daginn í dag.
Ég ræðst yfirleitt ekki á fólk að fyrra bragði þegar kemur að trúarbrögðum, og ég neyði ekki ótrú upp á fólk - en fólk tekur misvel í það þegar ég svara "Lít ég út fyrir að vera heimskur?" þegar fólk spyr hvort ég trúi á guð (með litlu G-i, ekki sérnafn).
Ég hef gengið í gegnum ýmislegt eins og flestir, misst ástvini og vini, aldrei hef ég þurft að leita í eitthvað eins kjánalegt og innihaldslaust eins og trú á æðri mátt. Fólk deyr, búið spil. Það er ekkert eftirlíf, það er enginn betri eða verri staður sem bíður þín hvernig sem þú hagar þér. Lífið er einfalt, þú fæðist, lifir, býrð til afkvæmi, deyrð.
Fólk þarf að læra að vera sinn eigin klettur. Fólk á ekki að venja sig á að grípa í skáldsögu eða að biðja til karaktera þar í, það er ekkert nema heigulskapur - leið til þess að blekkja sjálfann sig svo lífið sé auðveldara. Andlegt eiturlyf, ef svo má að orði komast.
Ég tek hinsvegar 100% undir það að þetta er ekki eitthvað sem verður staðfest hér og nú, ef eitthverntímann, og hvað þá á íslensku bílaspjalli. Mér er líka nokk sama hvort mönnum finnist ég vera að setja mig háan hest með slíkum dómum, þegar allt kemur til alls verða það menn sem deila mínum viðhorfum sem eiga eftir að stöðva flest stríð og deilur í heiminum. Mannkynið mun aldrei sameinast fyrr en það gerir sér grein fyrir því að rétta trúin er engin trú, nema á sína eigin getu.
Ég veit það vel að margt vel gefið, vel menntað og þekkt fólk er trúað. Skrýtið samt hvað það virðist vera meira um vel gefna fólkið í trúleysingja hópnum en trúaða nú til dags. Það skyldi þó ekki tengjast hækkandi greindarvísitölu og aukinni rökhugsun með hverri kynslóð?
Trú, af hvaða tagi sem er, snýst um að stjórna almúganum, pólitík. Hver sem sér það ekki, er í mínum bókum - vitlaus.
Ég ætla ekki að elta ólar við allt þetta, en ég verð bara að segja að mér finnst þessi hugsunarmáti að mörgu leiti hrokafullur, einfaldur, tillitslaus og dónalegur.
Það er EKKERT sem gerir þínar skoðanir réttari en skoðanir annarra varðandi trúmál. Það að þú haldir þetta er í sjálfu sér allt í lagi, en mig langar bara að benda þér á að þessi viðhorf þín er eitthvað sem þroskar ekki hugann né kemur manni áfram í lífinu.
Hefur þér aldrei dottið í hug að það sem þú segir "að trúa á sjálfan sig", sem þú sjálfur gerir, er ekkert annað en trú! Trú er ekkert eitt ákveðið, trú er allt mögulegt. Ég, rétt eins og þú trúi á sjálfan mig og það er mín trú. Það gerir mig að betri manni að trúa á sjálfan mig vil ég meina. Ef ég myndi ekki trúa á neitt, þá vil ég meina að ég væri verri maður!
Fólk deyr, búið spil. Það er ekkert eftirlíf, það er enginn betri eða verri staður sem bíður þín hvernig sem þú hagar þér. Lífið er einfalt, þú fæðist, lifir, býrð til afkvæmi, deyrð.
Þú veist ekkert um þetta, þetta er bara þín skoðun. Ef þú ert svona viss um alla hluti, útskýrðu þá t.d. fyrir mér hvernig líf kviknaði á jörðinni. Hver skapaði það?
Fólk þarf að læra að vera sinn eigin klettur. Fólk á ekki að venja sig á að grípa í skáldsögu eða að biðja til karaktera þar í, það er ekkert nema heigulskapur - leið til þess að blekkja sjálfann sig svo lífið sé auðveldara. Andlegt eiturlyf, ef svo má að orði komast.
Er það heigulsskapur að biðja um hjálp? Ef þú finnur ekki styrk í þér sjálfum til að takast á við vandamál og biður um hjálp frá öðrum, ertu þá heigull? Er eitthvað að því að gera lífið auðveldara ef það er erfitt?
þegar allt kemur til alls verða það menn sem deila mínum viðhorfum sem eiga eftir að stöðva flest stríð og deilur í heiminum.
Ég væri alveg til í rökstuðning hér. Fá að vita hvernig það má vera að einungis fólk sem er trúleysingjar verði það fólk sem gerir þessi góðverk. Hingað til er hefur það verið skynsamt og gott fólk sem valið er í stjórnunarstöður í heiminum sem verið hefur í því að stöðva átök og deilur í heiminum, burtséð frá því hvaða trú það hefur haft.
Mannkynið mun aldrei sameinast fyrr en það gerir sér grein fyrir því að rétta trúin er engin trú, nema á sína eigin getu.
Mannkynið mun aldrei sameinast, það er alltaf fólk með mismunandi skoðanir og túlkanir
Ég veit það vel að margt vel gefið, vel menntað og þekkt fólk er trúað. Skrýtið samt hvað það virðist vera meira um vel gefna fólkið í trúleysingja hópnum en trúaða nú til dags. Það skyldi þó ekki tengjast hækkandi greindarvísitölu og aukinni rökhugsun með hverri kynslóð?
Endilega að rökstyðja þetta, t.d. með upptalningu á fólki sem við könnumst við og er trúleysingjar.....
Trú, af hvaða tagi sem er, snýst um að stjórna almúganum, pólitík. Hver sem sér það ekki, er í mínum bókum - vitlaus.
Þetta er svo aaaalrangt að það hálfa væri nóg. Trú snýst um það að hjálpa fólki, gera lífið betra. HINS VEGAR er trú mjög oft misnotuð af snjöllu og miður góðu fólki t.d. til að stjórna almúganum og fá hann til að gera hluti sem stjórnandinn vill.
Ég held að þetta sé kjarni málsins varðandi skoðun þína. Í þínum huga er trú eitthvað slæmt. Byssa er ekki slæmur hlutur. Það er hins vegar hægt að nota hana til að framkvæma slæma hluti. Á þá að stimpla allar byssur sem verkfæri djöfulsins?
Ég er hjartanlega sammála varðandi hvernig trúin er notuð til að heilaþvo fólk og gera slæma hluti. Mér finnst sú þróun sem á sér stað varðandi mið-austurlönd ömurleg. Hvernig þeir eru að þröngva sinni rangtúlkun á trúnni upp á heiminn og nota hana til að framkvæma skelfilega hluti. En að úthrópa trúnna sem vandamál er ekki rétta aðferðin




